Bilgilendirme Itfaiye & Edebiyat

Konu, 'Yangın Emniyeti ve Kontrol Yöntemleri' kısmında Haldun tarafından paylaşıldı.

Sayfayı Paylaş

  1. Haldun

    Haldun TÜİSAG Üyesi



    Z.jpg

    (İstanbul'da, yangında kaybettiğimiz itfaiyeci arkadaşımızın anısına yazmış olduğum bir yazı 2005 )

    İTFAİYECİNİN KADER ARKADAŞLIĞI

    Bir İtfaiyecinin en çok korktuğu,onun en çok üzüldüğü,yıkıldığı an nedir biliyor musunuz?
    Can dostu, ,yanındaki meslektaşı,ortağı ne derseniz deyin adına, biz onun adına Kader arkadaşı deriz. İşte o arkadaşının ölüm haberini almasıdır.
    İnsanın hayatında en acı duyduğu haberler nelerdir?Yakınlarını kaybetmek mi,ailesini kaybetmek mi,evladını kaybetmek mi yoksa… işte onlar kadar hatta onlardan da acıdır bu haber.
    Kelimelere dökmek zordur bu içler acısı duyguyu bilirsiniz.Paylaşalım istedim duygularımızı elimizden geldiğince ,paylaştıkça azalır belki acılarımız bir birimizi dinledikçe…
    Kader arkadaşım; ekmeğimizi paylaşır,dertlerimiz de ortak olur, savaşa gideriz birlikte.Daha ihbar merkeze düşer düşmez beraber koşarız arabaya yan yana omuz omuza giyiniriz yangıncı elbisemizi.O an gözlerimiz birbirimizi gözler, gizliden farkındayızdır ama fark ettirmeyiz.Bir babanın evladını tehlikeden korumak için gözünün içine baktığı gibi biz de birbirimize bakarız, kollarız birbirimizi...Dualar ederiz içimizden rabbimize bir felaketle karşılaşmayalım diye.Bir yandan siren çalar diğer yandan telsizdeki anonslar inanın şiir gibi gelir bizlere.Anonslar sustuğunda bir sessizlik kaplar aracın içini.Sessizliktir bizi korkutan.....Ses candır ,ses yaşamdır bizim için.Karanlıktan aydınlığa,boşluktan varlığa geçişin yankısıdır adeta.Yangın yerinde bir an bu duygulardan uzaklaşırız tek hedefimiz vardır artık aklımızda, tek düşüncemiz karşıdaki sinsi düşman....
    Alırız silahımızı yanımıza kuşanırız tüplerimizi gideriz cepheye evet sanki bir cephedir bizim için yangın yeri.Yine yanımda can dostum,Kader arkadaşım....
    Onunla cephede bir askerin ülkesini koruduğu gibiyizdir,yan yana omuz omuza siperde yalnız ikimiz.Elimizde lansımız ,göz gözü görmez dumandan hele ki girdiğimiz yer yerin iki kat altıysa.
    Artık o benim parçam ben onun parçası olmuşumdur içeride.Dışarıdan ne bir ses vardır bize ulaşan ne de bir görüntü sadece ateşin o korkunç uğultusu vardır kulaklarımızda.Hele bir de kendini göstermişse bizlere o kırmızılı,sarılı,vahşi görüntüsüyle duruyorsa karşımızda artık kader arkadaşımla düşüncelerimiz birdir,aklımız birbirimizin aklını okur...Galip geldiğimiz savaşlar gözümüzün önündedir,yaşanılan güzel anlar ,sevdiklerimizin aşkları,mutlulukları yanımızdadır.Bize güç veren ,bizi yalnız bırakmayan dualarıyla beraberizdir.
    Suyu yediğinde o vahşi ateş sanki bize göz dağı verircesine coşar,şahlanır adeta.Alev kusan bir ejderhadır karşımızdaki.Her haykırışıyla yakan nefesi bizim kaderimizdir adeta.İnatlaşırız,üstüne üstüne gideriz boğuşuruz onunla.Her yanımız zifiri duman alevler dile gelir,gidin der bize, yanarsınız ateşimle..Tenimiz terler 20 kiloluk yükümüz bir kat daha ağırlaşmıştır sırtımızda.Bizi yenmek için şekil değiştirir,kılıktan kılığa girer adeta.Ama o da iyi bilmektedir bu savaşı kaybedeceğini...Bir kez daha anlamıştır savaşın galiplerinin tarihler boyu alev savaşçılarının olduğunu.
    Artık vurmuşuzdur onu tam bağrından,onu yıldırmışızdır,o renkli ihtişamlı görüntüsü yoktur karşımızda.Kader arkadaşımla duygularımız ortaktır yine,bir gurur kaplamıştır içimizi savaşı kazanmanın gururu...Karşılıklı bakışlarımız,dokunuşlarımız dile gelmiştir tek duyguyu anlatmaktayızdır birbirimize “Kader Arkadaşım,omuzdaşım iyi ki varsın yanımda.....”
    İşte budur bizim için kader arkadaşlığı.Budur bizi bir birimize bağlayan güç,budur bizi mesleğimize aşık eden aşk...
    Nasıl anlatılır bilemiyorum fakat zordur insanın kader arkadaşını yanında kaybetmek..
    Onu yanında cansız görmek,çaresiz görmek öldürür insanı,yıkar bitirir adeta.Yanı başında son anında gözlerimizle bakışlarımızda çok şeyler vardır bir birimize söylediğimiz aslında…Hani kelimeler yetersiz kaldığı anlar vardır ya işte o anda için düğümlenir ağlayamazsın,haykıramazsın boğazını kurutmak için yutkunamazsın...Gitme kal yanımda,seninle daha çok savaşlarımız olacak seninle daha çok düşmanın canına okuyacağız çok şey var yapacağımız diye haykırmak isteriz ama nafile tek bir kelime bile edemeyiz işte….
    Evet zordur onu unutmak,zordur o gözleri,o gözlerin anlattıklarını,onun gülüşünü,onun sesini onu unutmak.Değeri yoktur artık o an hiçbir sözün,hiçbir kelimenin...Tek bir gerçek vardır.O an,onun yanımızda değil artık kalbimizde olmasıdır...Tek tesellimiz geride bize bıraktığı emanet sevdikleridir.

    Sen rahat uyu can dostum,sen rahat uyu kader arkadaşım,sen rahat uyu...

    Haldun SEBER



     
    nigarcinar ve denizdeniz bu yazıya teşekkür etti.
  2. Haldun

    Haldun TÜİSAG Üyesi




    Seneler önce yazmış olduğum şiirimi sizlerle paylaşıyorum. Umarım beğenirsiniz..

    SÖYLE YANGIN SEN NESİN?


    Ateş misin?
    Duman mısın?
    Isı mısın?
    Alev misin?
    Söyle yangın sen nesin?

    Sevgi misin?
    Kin misin?
    Nefret misin?
    Merhamet misin?
    Söyle yangın sen nesin?

    Özlem misin?
    Ağıt mısın?
    Feryat mısın?
    Yas mısın?
    Söyle yangın sen nesin?

    Başarı mısın?
    Çaba mısın?
    Tecrübe misin?
    Ter misin?
    Söyle yangın sen nesin?

    Umulmadık iş misin?
    Kader misin?
    Kaza mısın?
    Başa gelen bela mısın?
    Söyle yangın sen nesin?


    Baba mısın?
    Eş misin?
    Evlat mısın?
    Arkadaş mısın?
    Söyle yangın sen nesin?

    Dost musun?
    Düşman mısın?
    Kardeş misin?
    El misin?
    Söyle yangın sen nesin?

    Kan mısın?
    Yara mısın?
    Yanık mısın?
    Acı mısın?
    Söyle yangın sen nesin?

    Şehit misin?
    Kahraman mısın?
    Cesaret misin?
    Güven misin?
    Söyle yangın sen nesin?

    Meslek misin?
    Emek misin?
    Ekmek misin?
    Aş mısın?
    Söyle yangın sen nesin?

    Haldun SEBER




     
    nigarcinar bu yazıya teşekkür etti.
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş



Yandex.Metrica